دیجیتالی کردن غذا با استفاده از چاپ سه بعدی (3D) یک بخش ابتدایی است که پتانسیل بالایی برای تولید غذای سفارشی با هندسه های پیچیده، متن بافت و محتوای تغذیه ای دارد. با این وجود، کاربرد آن هنوز محدود است و کاربرد فرآیند آن هنوز توسط بسیاری از افراد مورد مطالعه قرار گرفته است. محققان
مشتریان تقاضای غذای بیشتری و بیشتر می کنند، زیرا در همان زمان نیاز به طعم، ظاهر و تغذیه دارند. دو راه برای انجام این کار وجود دارد. اول، استفاده از یک ماده به اندازه کافی بزرگ برای پاسخگویی به نیازهای همه مصرف کنندگان، و یا استفاده از مجموعه ای از مواد کوچک است که می تواند در نسبت های مختلف ترکیب شده است. به دلخواه، گزینه دوم منطقی و قابل کنترل است. چاپ مواد غذایی، فن آوری که مواد غذایی را به شیوه ای شخصی می سازد، نشان دهنده یک گزینه برای برآورده ساختن آن نیاز است.
وارد کردن صنایع غذایی به عصر دیجیتال یکی از کاربردهای مهم و پیشگامانه چاپ سه بعدی است.
اصول چاپ مواد غذایی 3D
چاپگرهای مواد غذایی موجود در 3D عمدتا پرینتر رسوب هستند که بدین معنی است که لایه های چندگانه مواد خام را در فرآیند شناخته شده به عنوان افزودنی تولید می کنند. نوع جدیدی از چاپگر سه بعدی - چاپگر اتصال دهنده - مواد را به سیمان خوراکی متصل می کند.
چاپگرهای مواد غذایی 3D در حال حاضر از نازل ها، مواد خوب، لیزرها و سلاح های روباتیک استفاده می کنند تا مجسمه های قندی، شکلات پر زرق و برق و شیرینی های تزئینی را استفاده کنند و بسیار پیچیده است. یک چاپگر مخصوص، ChefJet از سیستم های 3D، لایه های نازک قند دانه ریز را به شکل های مختلف هندسی کریستال می کند. این شکلات از غذای طبیعی بارسلونا می آید، شکلات را از نازل با یک الگوی زیبا خلق می کند.
مزایا و دلایل متعددی در پشت این تکنولوژی انقلابی وجود دارد. چاپ مواد غذایی مزایای بالقوه ای را ارائه می دهد. می تواند برای محیط زیست سالم و سالم باشد زیرا می تواند مواد تشکیل دهنده مانند پروتئین از جلبک، برگ چغندر یا حشرات را به غذای خوشمزه تبدیل کند. انتظار می رود تا سال 2050 به 9.6 میلیارد نفر برسد. بعضی تحلیلگران پیش بینی می کنند که تولید مواد غذایی باید 50 درصد برای حفظ سطح فعلی افزایش یابد. می توان گفت که اگر مشکل به طور کامل نمی تواند حل شود، چاپ مواد غذایی 3D کمک خواهد کرد که مشکل را حل کند.
